Ik ben Christoff en ik ben opgegroeid op een boerderij in Jamaica.
Toen ik ongeveer zes jaar oud was, speelde ik op de boerderij van mijn oma met mijn oudere broer. Mijn oma moet iets in me hebben gezien wat niemand anders zag. Want normaal gesproken moesten kinderen, vooral meisjes, binnen blijven en alle huishoudelijke klusjes doen. Maar zij liet me buiten op het erf van de boerderij rondrennen en… ravotten met mijn oudere broer en zijn vrienden.
Mijn broer maakte skelters. Nadat we de skelter hadden gebouwd, was het tijd om hem op de openbare weg te zetten en de heuvel af te rollen. Dan sprongen we er allemaal op. Het was zo spannend! We rolden, rolden, rolden. En toen we er allemaal af sprongen, trok iedereen zijn shirt uit. Dus ik trok mijn shirt ook uit… mijn broer zei: “Nee, nee, nee! Je mag je shirt niet uittrekken.”
En ik dacht: “Waarom?”
“Je bent een meisje!”
Ik schrok me rot. Dat brak mijn hart. Ik heb twee dagen gehuild.
Nadat ik het land had verlaten waar ik opgroeide, woonde ik met mijn moeder in een drukke stad. Mijn moeder was heel erg streng voor ons. In Jamaica was ik zo vrij. Ik had zoveel vrijheid op de boerderij van mijn grootmoeder. En het leven in de stad was verschrikkelijk, zo streng en beperkend. Ik moest de hele tijd jurken dragen, wat ik haatte.
Toen ik op de middelbare school zat, vulde ik, omdat ik zulke goede cijfers had, alle mogelijke inschrijvingsformulieren in om verder te gaan studeren. Ik kreeg een studiebeurs en ging politieke wetenschappen en sociologie studeren aan de VUB in Brussel.
Ik ervaarde een nieuwe vrijheid om meer mezelf te zijn. Ik ontmoette veel lesbiennes en raakte met hen bevriend, en toen begon ik te ontdekken hoe het is om lesbisch te zijn. De eerste keer dat ik met een vrouw was, was op Saint‑Vé, en ik dacht: “Wow, dit is geweldig.”
Tijdens mijn studententijd leefde ik dus als lesbische. Na mijn afstuderen aan de VUB ging ik aan de slag in de financiële sector. Ik werd erg succesvol. Ik kocht huizen in naburige dorpen. En ik begon mijn leven als lesbische te leiden, met verschillende vriendinnen, prachtige huizen, alles wat daarbij hoort.
Tegelijkertijd voelde ik me nooit helemaal mezelf, omdat ik me destijds nooit prettig voelde in mijn lichaam, vooral niet op het strand. Ik ging wel op fantastische Caribische vakanties waar we naar het strand gingen, maar ik droeg nooit een bikini of badpak. Ik droeg een korte broek en een T‑shirt.
Jaren later kreeg ik een auto‑ongeluk en begon ik last te krijgen van angstgevoelens tijdens het autorijden. Dus begon ik te mediteren en ging ik naar een therapeut. Ik begon meer naar mezelf te kijken en besefte dat mijn leven erg oppervlakkig was. Dus besloot ik te minimaliseren. Ik besloot mijn huis te verkopen. Ik gaf zelfs een groot deel van mijn meubels aan mijn zussen. Het huis was zo groot dat ik er wel drie banken in had staan. Ik voelde me nog steeds niet helemaal voldaan, maar ik wist dat ik meer aan mijn innerlijke 'ik' moest werken.
Jaren later ontmoette ik iemand met wie ik dacht de rest van mijn leven te willen doorbrengen. Dus we trouwden. Toen we het moeilijk hadden, besloten we te praten met een goede vriend van me, die tevens mijn spirituele adviseur is. Tijdens dat gesprek zei hij:
“Chris, weet je wat? Ik heb het gevoel dat je niet helemaal jezelf bent. Heb je er al eens over nagedacht om te transiteren?”
Het was alsof ik een openbaring kreeg. Ik dacht: “Oh mijn God. Weet je wat? Daar had ik eigenlijk nog nooit over nagedacht.” Maar nadat ik die woorden van hem had gehoord, dacht ik: weet je wat? Dit is iets wat ik moet onderzoeken.
Ik ben er onderzoek naar gaan doen. Ik ben naar het transgenderinfopunt in UZ Gent gegaan, ben begonnen met hormoontherapie en het was fantastisch. Ik heb met iedereen daar gesproken en ben er vol voor gegaan. Ik heb me er voor de volle 110% voor ingezet. Ongeveer een jaar later heb ik een borstverkleining ondergaan en ik was zo blij. Er ging een hele andere wereld voor me open.
Mijn huwelijk heeft deze overgang natuurlijk niet overleefd, omdat mijn vrouw niet met een man getrouwd wilde zijn. Maar het geluk dat ik heb gevonden, overtrof alles wat ik ooit had kunnen voelen. We zijn inmiddels gescheiden, maar ik ben zoveel gelukkiger nu ik mijn eigen leven leid.
Er zat een zekere vrijheid in. Dezelfde vrijheid die ik voelde toen ik voor het eerst mijn shirt uittrok op die boerderij met mijn oudere broer. Die vrijheid vulde mijn hele lichaam en voor het eerst kon ik mezelf in de spiegel aankijken en echte zelfliefde voelen.
Ik ben ruim acht jaar geleden met mijn transitie begonnen, maar vandaag de dag leef ik een leven dat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Mijn tevredenheid en geluk overtreffen al mijn verwachtingen. Ik leef echt authentiek, als mezelf, en ik ben zo gelukkig, zo ontzettend gelukkig! Daardoor heeft het universum me zoveel rust en tevredenheid geschonken, dat ik dat iedereen toewens.